6

جایگاه اجتماعی اهل ذمه در عصر خلافت عمربن خطاب(۱۳-۲۳ هـ.ق) براساس نظریه طرد اجتماعی (مطالعه موردی اهل‌ذمّه حجاز، شام و عراق)

  • کد خبر : 2871
جایگاه اجتماعی اهل ذمه در عصر خلافت عمربن خطاب(۱۳-۲۳ هـ.ق) براساس نظریه طرد اجتماعی (مطالعه موردی اهل‌ذمّه حجاز، شام و عراق)
عمر در تعامل با ذمیان دو شیوه کاملا متفاوت داشت.

عنوان مقاله : جایگاه اجتماعی اهل ذمه در عصر خلافت عمربن خطاب(۱۳-۲۳ هـ.ق) براساس نظریه طرد اجتماعی (مطالعه موردی اهل‌ذمّه حجاز، شام و عراق)

چکیده :

باگسترش فتوحات در سرزمین­ هایی که ساکنانش در زمره اهل­ کتاب بودند، مساله جدیدی فراروی دستگاه خلافت قرار گرفت و آن ورود طیف عظیمی از اهل­ کتاب اعم از یهودی،مسیحی و زرتشتی بود که در این سرزمین­ ها ساکن بودند. این پژوهش برآن است تا بدین پرسش که ذمیان در جامعه عصر خلافت عمر از چه جایگاه اجتماعی برخوردار بودند و اینکه میزان پذیرش و یا طرد اجتماعی آنها در جامعه به چه میزان و بر اساس چه ملاک هایی بوده است پاسخ دهد.

عمر در تعامل با ذمیان دو شیوه کاملا متفاوت داشت. در مواردی براساس ملاکهای قرآنی و بهره­ مندی از سیره رسول­ خدا(ص) و در مناطقی همچون شام بر اساس طرد اجتماعی ذمیان از دسترسی به مشاغل اداری و برقراری محدودیت­ های اجتماعی و مذهبی درصدد کنترل و نظارت بر رفتارهای اجتماعی آنان برآمده است که این شیوه برخورد در متاثر از شرایط جغرافیایی سکونتگاه ذمیان و تعاملاتی که با پیروان خود در آن سوی مرزهای دولت اسلامی داشته و می­ توانستند کیان جامعه اسلامی را با مخاطره مواجه سازند.

دریافت متن کامل مقاله

لینک کوتاه : https://www.mrhosseini.ir/?p=2871
  • منبع : فصلنامه مطالعات تاریخ اسلام - سال دهم - زمستان 1397 - شماره 39
  • 1082 بازدید
  • بدون دیدگاه

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰